AK Parti adayı Oğuz Üçüncü açıkladı: 14 Mayıs’ta Almanya tarihinde birinci kere bunu yapacak

•    Haber7 – Özel

AK Parti 3. Bölge Milletvekili Adayı Oğuz Üçüncü, Haber7 Genel Yayın Direktörü Osman Ateşli‘nin sorularını cevapladı. Almanya doğumlu olan ve bugüne kadar Avrupa Ulusal Görüş (İGMG) teşkilatlarında sırasıyla Şube Gençlik Başkanlığı, Gençlik Bölge Yürütme Heyeti Üyeliği, Genel Merkez Gençlik Merkez Yürütme Konseyi Üyeliği ve İslam Toplumu Ulusal Görüş Teşkilatları Genel Sekreterliği vazifelerini yürüten Üçüncü, 14 Mayıs’a yönelik çok ilginç bir bilgiyi paylaştı.

14 Mayıs cumhurbaşkanı ve milletvekili seçimlerinin yalnız 2023’ün değil, önümüzdeki yüzyılın en değerli seçimi olarak değerlendirildiğini belirten Üçüncü, 14 Mayıs’ta Avrupa’daki bütün kanalların canlı yayınlarını  Türkiye’den yapacağını ve bilhassa Almanya’nın 1 ve 2’nci kanallarının tarihinde birinci sefer Ankara’dan canlı yayın yapacağını söyledi.

GURBETÇİ BABADAN ‘ORDU’ VASİYETİ: BİZİ TOPRAKLARIMIZA DEFNEDİN

Ailesinin Ordu ile ilgili vasiyetini de paylaşan Üçüncü, duygusal anlar yaşadı. Ailesinin Almanya’ya değil Ordu‘ya defnedilmek istediğini söyleyen Üçüncü, babasının “Bizi kendi topraklarımıza defnedin” vasiyetinde bulunduğunu anlattı.

AVRUPA OYLARI TESİRLİ OLACAK

İşte Üçüncü ile gerçekleştirdiğimiz röportajımız;

Röportajımıza yurt dışında kullanılan oylarla başlamak istiyorum. Zira sizin de bir tarafınız yurt dışında. Uzun yıllar orada kalmışsınız ve oradaki çalışmaları da çok yakından takip ediyordunuz. Şu ana kadar 1 milyon 800 bin oy kullanıldığı söz ediliyor. Bunun seçim sonucuna yansıması nasıl olur? 

2014’te birinci sefer olmak üzere sandık ayağımıza geldi. O zamanki cumhurbaşkanı seçimlerinde ve giderek 2015, 2018 ve artık 2023’te büyüyen bir teveccühle oy oranlarımız sandıklara gitme oranlarımız arttı. Dün itibariyle yüzde 52’yi gördük. Bu bir rekor yurt dışında oy kullanımıyla ilgili. Yansıması enteresan olacak. Bunu buradan söylemek sonuç itibariyle bir yandan heyecan verici. Şu an anketlerde gözükmeyen oylardan bahsediyoruz. Yurt dışındaki insanımızın teveccühü, tercihleri buradaki araştırmalara bildiğimiz kadarıyla dahil değil. Münasebetiyle yansıması direkt olacak. Bilhassa cumhurbaşkanı seçimlerinde ve milletvekili seçimlerine direkt, olmayacak dolaylı olacak lakin orada da bir kaç tane milletvekili adayımızın yazgısını belirleyecek cinsten oylarımızdan bahsediyoruz.

Yüzde kaçlara kadar çıkmasını bekliyorsunuz?

Bugün saat 21.00’e kadar bilhassa Almanya, Fransa ve Avusturya’da süreçler devam ediyor. Gümrük kapılarımızda 14 Mayıs saat 17.00’a kadar oy vermek mümkün olacak. Bizim beklentimiz 2 milyona kadar oy verme sürecinin çıkması. Yüzde 55’lere tekabül edecek ki çok önemli bir rekora yurt dışındaki insanımız bu vesileyle imza atmış olacak.

AVRUPA’DAKİ VATANDAŞLARIMIZLA İLGİLİ ÇALIŞMALARIMIZ OLACAK

Avrupa’da Ulusal Görüş teşkilatında uzun yıllar vazife yapmış, genel sekreterlik misyonu yapmış birisiniz. Avrupa’da doğdunuz, orada okudunuz ve Avrupa’daki seçmenlere bir vaadiniz var mı? Onların sorunlarıyla ilgili bir gündeminiz olacak mı?

Uzun yıllar sivil toplum kuruluşlarında başta İslam Toplumu Ulusal Görüş’te misyon yaptım. Bu vasfımla oradaki insanlarımızın yalnızca sıkıntılarını değil, birebir vakitte hoşluklarını potansiyellerini ve o topraklara kattıklarını, bu topraklara kattıklarını yakından bilen bir insan olarak ve onların bir temsilcisi olarak siyasete bir milletvekili adayı olarak girmiş oldum. Elbette onlarla ilgili çalışmalarımız olacak.

Şu an mevcut büyük sorunları var mı oradaki insanlarımızın?

Biz bilhassa sorun dediğimiz vakit oradaki insanımızın, oradaki ömür kaidelerinden kaynaklanan kısa vadede tahlil bekleyen, orta vadede tahlil bekleyen fakat uzun vadede toplumumuzu tehdit eden sorunlarımız sıkıntılarımız var. Kısa vadede telefonlarımızın kullanım mühleti, otomobillerimizi iki sene burada bıraktığımızda süreksiz ithalat dokümanıyla çıkış müddetleri, aldığımız sıhhat hizmetlerinin yalnızca aciliyet durumuyla algılanması, emeklilikte tam gün çalışma ve benzeri şeyler. Buradaki problemlerin benzerleri orada da mevcut. Orta vadede Türkçe öğretim geleceği, çocuklarımızın fırsat eşitliği ve emsal şeyler, birebir vakitte kurumsal ırkçılık ve İslamofobi’ye, toplumun üstünde oluşturmuş olduğu baskı bunlar da ayrıyeten konuşmamız gereken ve tasnif ettiğimiz vakitte çok büyük yelpaze oluşturan ilgilenmemiz gereken bahis başlıkları var.
Buna bilhassa Türkiye’yi de eklediğimiz vakit, buradaki siyasi gelişmeleri, buradaki önümüzdeki süreci çok daha geniş bir alanda çalışmamız gerektiği de ortaya çıkmış oluyor. Bizim insanımızın da kendine has halledilmesi gereken problemleri var. Örneğin askerlik problemi. Tahminen insanımızın ilgisini çekmiyor olabilir lakin yurt dışında insanlarımız tarafından çok önemli takip edilen bir süreç olarak karşımıza çıkıyor.

Adaylığınız açıklandıktan sonra size bu tarafta hatırlatmalar gelmeye başladı mı?

Bilhassa yaşça benden büyük olan ağabeylerimiz, evvel iyi olsun dedikten sonra ‘sana da anlatacak değiliz ya’ diye cümleler kuruyorlar. Yani ‘sen biliyorsun, işin içinden geliyorsun, sivil toplumun içerisinde uzun yıllar bu işleri yaptın. Sana da herhalde sıkıntılarımızı anlatacak değiliz. İnşallah tahlil konusunda bir kesim olursun’ diye bana hem hayır dualarını ilettiler lakin tıpkı vakitte da beklentilerini çok kısa cümleyle söz etmiş oldular.

Avrupa’dan Türkiye’yi çok önemli takip eden vatandaşlarımız var ve siyasi gündemi çok düzgün takip ediyorlar. Geçmişte Ulusal Görüş’ün içerisinde olup da bugün farklı muhalif taraflarda yer alanlar için ne düşünüyorlar? Reaksiyonlar nasıl?

Birebir soruyu benimle ilgili de soran insanlarımız var. Yıllarca İslam Toplumu Ulusal Görüş teşkilatlarında vazife yapmış, genel sekreterlik yapmış insanımızın siyasete girmesini eleştirenler de oldu, çok destekleyenler de oldu. Kâhir ekseriyetinin çok heyecanlandığını görmüş olduk. Sonuç itibariyle önümüzdeki süreçle ilgili bir değerlendirmenin yapılması gerektiğine dair bir işaret. Biz o değerlendirmeyi yaptık. Ben kendi adıma yaptım lakin sonuç itibariyle benimle birlikte birebir düşünen beşerler da yaptı. Türkiye’nin geleceğini mi seçeceğiz, yoksa Türkiye’nin geçmişte geride bırakmış olduğu problemlerini mı geri getireceğiz? Ben Türkiye’nin geleceğini tercih ettim ve benimle birlikte heyecanlanan çok geniş bir kitle tıpkı halde Türkiye’nin geleceğini seçti.

AVRUPA’DA ÖZGÜR DEVERAN İÇİN TESLİMİYET!

Muhalefetin Batılı ülkelerle şayet seçilmeleri durumunda çok sıcak işbirliği içinde ülkeyi yönetecekleri istikametinde vaatleri var. Ünal Çeviköz’ün Kıbrıs’tan çekilme üzere bir telaffuzda bulunması akıllara farklı durumları getirdi. Siz bu bahisle ilgili neler düşünüyorsunuz? Kapalı kapılar gerisinde verilmiş vaatten bahsedilebilir mi?

Çok değişik. Bilhassa muhalif partilerin 3 ay içerisinde vize özgürlüğü diye bir vaadi var. İktidar olur olmaz bu sorunu ortadan kaldıracağız diye. Kimse şu soruyu sormadı bu nasıl olacak? Merkel’in çok enteresan bir yanıtı vardı bu süreçle ilgili. 72 kriter, 72 kriterdir 71 olmaz diye. Kriterlerin birisi de Güney Kıbrıs’ın tanınması. Hasebiyle bir insan vize serbestisi vaat ediyorsa Kıbrıs davasından vazgeçeceğini ilan etmiş oluyor. Ulusal davadan bu halde vazgeçilmiş olmasını beşerler bir yere bence oturtamazlar. Zira bu vazgeçilecek bir dava değil. Şehitlerimiz kelam konusu olmuş, 1974 yılında adaya barış gelmiş ve siyasi oluşum diyor ki ‘biz 3 ay içerisinde tekrar Avrupa’da hür dolaşma ismine ne gerekiyorsa yapacağız.’

Bu ‘ne gerekiyorsa yapacağız’ problemi Zürih merkezli bir gazeteye verilen beyanatta hepsini ortaya dökmüş oldu. Kıbrıs sıkıntısı de bunların dediği üzere geri çekilerek çözülecek, Suriye’de geri çekilecek. ‘AB ile tekrar müzakere sürecinin başlatılması için yapılmayacak şey yok’ demeye getiriliyor. Bu dediğim üzere Türkiye’nin geleceği mi yoksa geçmişte bırakmış olduğumuz süreçlerin tercihini besbelli bir halde ortaya çıkarmış oluyor ki bunun da insanlarımız tarafından değerlendirmeye kıymet bir kriter olduğunu düşünüyorum. Gerçek manada bu biçimde teslimiyet insanı çok derin düşündürüyor.

‘BÖYLE BİR SİYASİ ANLAYIŞ OLMAZ’

Gizli pazarlık telaşı taşıyor musunuz?

Pazarlık saklı bile değil. Bu kadar açık, ‘ne isterseniz yaparız’ diyen bir zihniyet gerçek manada insanı tasaya sevk ediyor. Bilhassa Kıbrıs sıkıntısında bu kadar rahat hareket edebilen… Biz yanlış bir şey yapmadık. Annan Planı noktasında Türk tarafı olayı reddeden, Avrupa Birliği’ne alınmış olan Güney kısmı. Biz diyoruz ki bütün tezlerimizden vazgeçeriz. Bu türlü bir siyasi anlayış olamaz. Benim nezdimde olamaz. Avrupa kökenli olmam, sivil toplum manasında belirli bir şeye odaklanmış bir insan olabilirim fakat dış siyasetle yakından ilgisi olan insan olarak şunu çok rahatlıkla söyleyebilirim ki bu tavizkar durumun sonu yok. Gelmez. Bilhassa Türkiye’deki insanımız da bu türlü bir siyasete dönülmesini istemiyor. Denendi, çok makus sonuçlar doğurdu ve Türkiye bunun hiçbir vakit yararını görmedi.

Muhalefete seçim dayanağının bir karşılığı olarak yorumluyorsunuz bunu değil mi?

Artık önemli bir beklenti var. Bilhassa Avrupa’daki basın kuruluşları başta olmak üzere Türkiye’de bir iktidar değişikliğini beklediklerini ve hasebiyle bu mevzuda birtakım imkanlar sunduklarını, örneğin ben Avrupa’dan aday oldum olağanda çok büyük ilgi çekmesi lazım adaylığım. Yakın bir ilgi görmüyorum. Bunun da sebebinin çok açık olduğuna inanıyorum. ‘Reklamın güzeli berbatı olmasın mı? Biz bu sefer muhalif kanadı destekleyeceğiz. Onlara imkan tanıyacağız’ deniliyor ve gereği yapılıyor.

Ayrımcılık yapılıyor aslında…

Evet ayrımcılık yapılıyor diyebiliriz. Söyleyeceklerimiz prestijli da yani hiçbir merak artık kelam konusu değil. Kapaklar peş peşe haber oluyor. Muhalif sesler gündem oluyor. 4 sayfalık röportajlar kelam konusu olabiliyor. Birebir vakitte AK Parti tarafından aday kelam konusu olmasına karşın, Almanca ve İngilizce konuşmuş olmamıza karşın bu bir fırsat olarak görülmeyip tam zıddı yok üzere davranılıyor. Onun da manidar olduğunu düşünüyorum.

FETÖ AVRUPA’DA ÇOK RAHAT HAREKET EDİYOR

Muhalefetin bilhassa terör örgütleri üzerinden Türkiye’yi dizayn etmeye dönük çalışmalar var. PKK orada sahipleniliyor, aksiyon yapmaları sağlanıyor, Türkiye’ye ileti veriliyor. Başka taraftan da İslam düşmanlığı kelam konusu. Siz terör örgütüne bu kadar geniş bir alan bırakılırken öbür taraftan da Müslümanların özgürlüklerini kısıtlamaya yönelik pek çok uygulama var. Siz bunun için ne söyleyeceksiniz?

Terörle gayret noktasında kelamda kararlılık varmış üzere hareket ediliyor. Örneğin PKK, Almanya’da yasaklı bir örgüt. Lakin buna karşın rahatlıkla kendi derneklerini kurabiliyor, Anayasa’yı muhafaza raporlarında hangi dernek nerede faaliyet yaptığını, ne biçimde para devşirdiğini devlet açıkça ortaya koymasına karşın müeyyideler noktasında çok yavaş davranıyor. FETÖ, Avrupa’da çok rahat kendine yer edinebiliyor. Maalesef bizim buradaki değerlendirmelerimiz şimdi ciddiye alınmadı. Lakin tehlikeli bir yapıdan bahsettiğimizi, yıllar evvel Avrupalı gazeteciler bahsetmişti zati. Birinci onlar 90’lı yıllarda bu örgütü haber yapmıştı. Hiç haber yapılmamış üzere oradaki oluşumlara kucak açılıyor. Bir yandan bu varken, direkt bir bağlam kurmak hakikat olmaz. Bir yandan terör örgütlerine bu türlü bir alan açılıyor öbür yandan da ‘İslamofobi ile Müslümanlar bir halde dizayn ediliyor’ demek birebir bağlam olur, ben bunu yanlışsız bulmam.

Oradaki yaklaşım o denli değil mi?

O denli algılanma oranı çok yüksek. Lakin 11 Eylül’den sonra oradaki miladı, yani 11 Eylül’ü milat olarak koymamız lazım. Müslümanlara bakış kökten değişti. Bu kökten değişim toplumsal gelişmeler itibariyle şu gün yaşamış olduğumuz, her gün fiili akınlar var. Haberlere baktığınızda başörtüsüne taciz yapılan bacılarımız var, mescitlerimize akınlar var, kundaklama teşebbüsleri kelam konusu olabiliyor. Bu bağlamı 11 Eylül 2001 ve toplum içerisindeki Müslümanlara bakış olarak kurmak daha hakikat olur. Terör örgütlerine takviye yada terör örgütlerine imkan tanıma noktasında ise menfaatleri şekillendirme babında pahalandırmak lazım. Her iki sorun için farklı başka karşılık üretmemiz gereken meseleler olarak karşımıza çıkıyor.

ERDOĞAN DÜŞMANLIĞININ SEBEBİ…

Recep Tayyip Erdoğan’a yönelik düşmanca bir hal var. Bir daha iktidar olması istenmiyor. Mecmua kapaklarında ve manşetlerde bunu görüyoruz. Bu düşmanlığın ardında yatan sebep nedir sizce?

Çok kolay bir karşılığı var; özgüven. Alışkın oldukları bir Türkiye yok. Topukları birbirine vuran, gelen buyrukları yerine getiren, yardıma muhtaç, Avrupa’dan gelecek yardımlarla bütçesini tamamlayan bir ülke karşılarında olmayınca bilhassa bir aktör olarak yeryüzünde artık yerini alınca, savaş bölgesinde kelam sahibi olunca, Afrika’da tekrar bir güç olarak ortaya çıkınca, Avrupa’nın doğusunda, Balkanlar’da ‘Acaba bu mevzuda Türkiye ne der’ diye bir merak uyanınca Türkiye’yi yöneten beşerle ilgili muhalefet oluştu. Yapılan her şey düşmanlıkla karşılık görmeye başladı. Örneğin Başkanlar’da bir kahır çıktığında Kosova-Sırbistan ortasında, aracı olarak Batı Avrupa değil Türkiye ortaya giriyor. Son olarak Sudan’da beliren zahmette bizim Cumhurbaşkanımız devrede. Rusya ile Ukrayna ortasında kelamda tek sayılan, iki taraftan birebir formda sayılan aracı ülke Türkiye. Bunun elbette bilhassa Avrupa’da algısı itibariyle düşmanlıklara sebebiyet vereceğini biz biliyorduk. Ülkenin özgüveni arttıkça oradaki bakış da kökten değişti. Onun için iktidar değişikliğine bu kadar kilitlenmiş bir Avrupa’dan bahsediyoruz. 2023’ün değil bu yüzyılın en değerli seçimleri olarak değerlendirilmiş bir seçim. 14 Mayıs’a kadar bütün kanallar canlı yayınlarını Türkiye’den verecekler. Bilhassa Almanya’nın 1 ve 2’inci kanalı tarihinde birinci kez Ankara’dan canlı yayın yapacak.

KENDİ ROTASINI ÇİZEN TÜRKİYE SAYGINLIĞINI ARTTIRDI

Türkiye’nin son 20 yıldaki yükselişinin bu düşmanlığın sebebi olduğunu söylüyorsunuz. Bunu Avrupa’da gözlemlene imkanı buldunuz: 20 yıl evvelki Türkiye’nin prestijiyle bugünkü prestiji ortasındaki bir değerlendirmeniz olsa neler söylemek istersiniz?

Artık ben doğrusu yakından takip ettiğim süreçler oldu. 2002 Kopenhag’da oradaydım. 2004 Brüksel’de o müzakereler yürütüldüğünde oradaydım. Türkiye’ye bakış vakit içerisinde ne vakit değişmeye başladı? Türkiye’nin bir kıymet olduğu ve Avrupa’ya katkı sunabileceğine dair bir kanaat varken, bilhassa Sarkozy seçildikten sonra değişti. Sarkozy seçilince Türkiye’nin AB’ye girişini referanduma bağlayacağını söyleyince hava ve ilgiler bozuldu. Türkiye rotasını kendi çizebileceğini o vakit gösterdi. ‘Kopenhag kriterleri yoksa Ankara kriterleri var’ dedi. Kendi rotasını çizen Türkiye saygınlığını artırdı, iktisadını büyüttü, yeryüzündeki nüfuzunu genişletti. Bununla birlikte Avrupa Birliği’nin tek seçenek olmadığını, yeryüzünde çok daha büyük birlikteliklerin kelam konusu olabileceğini ve her birisine Türkiye’nin yakın olabileceği ortaya çıkınca değerlendirmeler bir manada değişti. Yer yer düşmanlık olarak döndü lakin yer yer ‘işbirliği yapmamız gerekir. Çünkü mülteciler, Suriye’deki ve Ukrayna’daki savaş’ derken Türkiye olmadan birçok sorunun çözülemeyeceğini gören bir Avrupa’dan bahsediyoruz. Fakat iktidarı kendine daha yakın görmek istedikleri için tahminen istedikleri sonuçlara daha kolay ulaşabilir diye bir iktidar değişikliği beklentisi var. 

Bu iç işlerimize açıktan müdahaledir. Olağan kurallarda asla kabullenilmemesi gereken bir sorun. Ben muhalefet kanadı olsam bunu zül olarak kabul ederim lakin onların bu mevzuda bir zahmeti yok. ‘Destek nereden gelirse gelsin’ modunda bir siyaset yürütülüyor. Bence bu yanlış. Türkiye’nin yeryüzündeki saygınlığı kendi menfaatlerini, önceliklerini ve bilhassa hakkaniyetle yaklaşımlarının meyvelerini görmeye başladık. Bu da mevcut iktidarın 21 yıl içerisinde geliştirdiği özgüvenle kelam konusu oldu. Yoksa bu devraldığımız bir özgüven değildi. Türkiye bu türlü değildi. Öncesinde beşerler pek hatırlamıyorlar fakat rica minnet Avrupa Birliği tarafından bir aday ülke olarak görülen bir olgudan, şu an herkesin peşinden koştuğu, birlikteliğe davet edilen Türkiye’den bahsediyoruz. Bu, Cumhurbaşkanımızın öncülüğünde kelam konusu oldu.

TÜRKİYE YÜZYILININ İŞARET FİŞEKLERİ ATILDI

Türkiye Yüzyılı deyince siz ne anlıyorsunuz?

Türkiye Yüzyılı bilhassa beni şahsen heyecanlandıran bir motto oldu bu slogan. Türkiye Yüzyılı üretime endekslenmiş ihracatta rekor kıran ve yüksek teknoloji merkezine dönüşmüş ülkenin bir üst sloganı olmuş. TEKNOFEST’lerle savunma endüstrisinde atmış olduğumuz adımlarla etkinliğimizi yüzde 80’lere çıkartmamızla her gün yeni bir projenin ortaya çıkartılmasıyla heyecan verici bir slogan olarak karşımıza çıkıyor.

Genelde biliyorsunuz seçmenlerimize argümanlarımızı anlatırken geçmiş Türkiye’yi tanım ediyoruz. Bunu yaşı müsait olanlar hatırlıyor. Hastaneleri olmayan yolu olmayan havaalanları olmayan… Bilhassa genç kuşağı, bu seçimlerde birinci sefer oy kullanacak olan jenerasyona Türkiye Yüzyılı’nın geleceğimizi tanım ettiğini, hayallerimizi tanım ettiğini ulaşmak istediğimiz ülkeyi ve modülü olmaları gereken bir hayal olduğunu çok hoş bir formda hülasi olduğunu görüyoruz. Yani Türkiye Yüzyılı ne olacak? Daha fazla yüksek teknoloji üretimi daha fazla ihracat yapan, zenginliğini kişi başı daha fazla paylaşan bir Türkiye hayalinden bahsediyoruz. Bunun heyecan verici olduğunu ben ayrıyeten düşünüyorum. Genç jenerasyonu bununla heyecanlandırmanın da daha hakikat olduğunu düşünüyorum. Geçmiş geçmişte kalacak lakin gelecek Türkiye sahiden Türkiye Yüzyılı olması için hangi alanlarda çalışma yapılacağını şimdiden işaret fişekleri ortada; Togg, YHT, savunma endüstrisindeki atılımlar, uçak endüstrisindeki atılımlar, bilhassa uzman işçi noktasındaki açık, mühendislerin burada kendilerine bir perspektif çıkması, 2 milyon insanın teknolojiye dokunmak için insanların TEKNOFEST üzere bir markaya artık teveccüh etmesi, geçen sene Samsun’da bu sene İstanbul’da akın akın milletin buraya gelmesi… Beşerler sokaklarda hiç otomobil görmediler mi? Togg ayrıyeten bir heyecan veriyor. Kendi markamızla kendi teknolojimizi üretmemiz Türkiye Yüzyılı’nı en hoş hülasa eden hayalin yalnızca laftan ibaret değil gerçeğe dönüşmek üzere olan bir slogandır. Yani bu manada beni heyecanlandırıyor ve hakikat seçilmiş bir slogan olarak da çalışmalarımızı önemli manada kolaylaştırıyor. 

GELECEĞE ÜMİTLE BAKAN BİR ÜLKE OLACAĞIZ

Avrupa ile Türkiye hayat standardı mukayese edildiğinde Türkiye çok mu geri?

Benim vakit zaman bundan 20 sene evvel, 15 sene evvel, 10 sene evvel Türkiye’ye geri dönmek istiyoruz diye bahsederken bizimle birlikte orada yaşayan kimi Müslüman kardeşlerimiz “Yahu sen niçin geri gitmek istiyorsun ki, hazır burada hoş bir hayat yaşayabiliyorsun? “ dediklerini gördük. Sonra onlara bir bilet aldık İstanbul’a gönderdik. Geri geldiler ve “Siz burada neden yaşıyorsunuz ki?“ dediler. Yani sonuç itibariyle bizim ülkemizin çehresini 20 yıl içerisinde kökten değişti. Ve bu sonuçta insanımızın standartlarını kıyas ettiğimde artık eşit hayat standartlarından bahsettiğimizi yaşayan görüyor. Rahat eden görüyor. Bu manada yani Berlin’den havaalanından yola çıktığınızda İstanbul’a geldiğinizde Berlin’deki havaalanı size çok küçük geliyor. Orası başşehir burası başşehir bile değil. Yani İstanbul’un büyük havaalanına bakıyorsunuz mimari standartları, ortaya koymuş olduğu rekor. Bir düzeyden bahsediyoruz. 

Yapılması gereken nedir? Cumhurbaşkanımız çok vurguluyor: Daha çok çalışmamız lazım, ulusal geliri daha da yükseltmemiz lazım, kişi başına düşen ulusal geliri de bu manada standartı yükselttiğimiz vakit altyapısı tamam, geliri tamam ve geleceğine ümitle bakan bir ülke olacağız ki bu beşere gerçek manada heyecan veriyor. Alt yapısı kıyaslandığında siz de seyahat eden insanlarsınız buradaki otobanları buradaki oluşturulmuş olan havaalanlarından tren alt yapısına kadar bir standardın yakalandığını esasen görüyoruz. Sıkıntı ney? Bundan sonra ekonomiyi büyütmek, ihracatımızı daha da büyütmek, yüksek teknolojili üretimimizle birlikte katma pahası yükseltmek. Bunun oluşturacağı tabanı mümkün mertebe bütün insanımıza paylaşmak, eşit bir halde herkesin bu refahtan hissesini almasını sağlamak. Nasıl ki gaz ortaya çıktı, hükümetimiz bu muştuyu insanımızla paylaşmak suretiyle, zenginlik olarak dağıtmaya başladı. Bunun alanlarını çoğaltarak inşallah topyekûn yani ulusal gelirimizi yükselterek ülkeye çevirmek ve alt yapısı tamam fakat geliri de birebir formda yükselmiş bir ülke olarak milletlerarası yarışta ön sıralarda yerimizi almak. Tahminen de en heyecan verici tarafı bu, kıyas yapılırken de unutulmaması gereken problem bu. Yani artık gelişmekte olan bir ülkeden bahsetmiyoruz, sanayi ülkesinden bahsediyoruz. 

ARAŞTIRMALAR BIÇAK SIRTINDA BİR YARIŞ GÖSTERİYOR

14 Mayıs neden kıymetli? Seçmen nasıl, hangi gözle bakmalı? (Son anket ve alandaki durum)

Bu soruyu geçen sene sorsaydınız. 14 Mayıs neden değerli diye dost sohbetlerinde, ortamlarda tartıştığımızda argümanlarımız çok farklı olacaktı. Ortaya çıkmış olan bilhassa Millet İttifakı’ndaki anlayış, işte aday seçiminden tutunda, aday sürecine, dışarıdan destekçilerine kadar ortaya bir müşahhas eza ortaya çıkınca insanımız bu seçimin farklı bir seçim olduğunu, bu seçimin bir referandum havasında götürülmesi gerektiğinin farkına vardı. Bu haftalar geçtikçe daha da besbelli bir biçimde ortaya çıktı. 7 Mayıs mitinginde oradaki milyonlarca insanımızın oraya gelmesiyle de bir işaret fişeği biçiminde bildirinin alındığını ve gereğinin 14 Mayıs’ta yapılacağına dair de bir manifesto oldu. Nedir bu? Türkiye yine kaosa dönsün mü? Yani koalisyon devirlerinden hatırladığımız bakanlıklar pazarlıkları yine olsun mu her bir karar için hengame kriz masa yıkan masa deviren, birbirine hakaret eden bir idare anlayışı mı olsun yoksa idare usulünü bildiğimiz, kelam verdiğinde yerine getiren bir anlayış mı olsun? Sarsıntısı yaşadık 6 Şubat’ta yani çok büyük bir yıkımdı. 11 ilimiz sarsıntısı yaşadı. Ve Cumhurbaşkanımız oraya gittiği birinci saatlerden itibaren oradaki insanımızdan bir yıl istedi. Ve çok enteresandır ki hiç birisi muhalefet dâhil yapamaz diyemedi. Yapmaz da diyemedi. Mübalağalı bir kelam de diyemedi. Kelam verdiyse yapar diye herkes yaklaştı. İnsanımız kelam verdikçe, yapan. Ve hasebiyle Türkiye’yi istikrarlı bir biçimde gelecek 5 yıla taşıyacak olan bir idaresi tercih edeceğini ben şahsen düşünüyorum. Alandaki intibaım da bu. Bilhassa araştırmalar bıçak sırtında bir yarış gösteriyor.

Doğrusu bu havanın ben değiştiğine inanıyorum. Avrupa’daki oylarda yurt dışındaki oylarda şu an araştırmalarda gözükmüyor zati. Bunu söylerken de bir şeyi tetiklemek için söylemiyorum. Yalnızca bir gerçeği vurgulamak için söylüyorum lakin sonuç itibariyle gerek İstanbul Büyük Mitingi gerek şu anda Cumhurbaşkanımızın görmüş olduğu teveccüh gerekse de insanımızın yüzüne yansımış olan öz inanç benim 14 Mayıs’ta insanımızın geleceğini seçeceği ve tekrar Cumhurbaşkanımızla birlikte Türkiye Yüzyılı’na adım atacağı inancımı pekiştirdi. Sonuçlar elbette 15 Mayıs’ta uyandığımızda ortaya çıkacak. Sonuçta insanımızın milletimizin ne dediği ortaya çıkacak ve o ne derse o yapılacak. Benim şahsen alandan intibaım gerçek manada teveccühün artığını insanlarımızın kararlığının da arttığı hatta birinci cinste bunu bitirmek istediğine dair ben bir kararlılık görüyorum. Bu noktada çalışmalarımızı da ağırlaştırıyoruz. 

TARİHİ MİTİNGİN MODÜLÜ OLMAK BENİ GURURLANDIRDI

Atatürk Havalimanı’ndaki kalabalığı gördüğünüzde neler hissettiniz?

Doğrusu ben iki şey hissettim. Birincisi çok gururlandım, zira oraya insanları taşıma mecburiyetinde bile kalmadı, beşerler kendilerinden geldi. Yetmezdi aslında bu türlü bir kalabalığı taşımak için… Hasebiyle orada tarihi bir mitingin kesimi olmak beni de çok gururlandırdı. Beşerler meskene giderken o sevinci yüzlerine yansımış oldu. Düşündüğüm ikinci şey, inşallah kimse rehavete kapılmamıştır, zira seçim 7 Mayıs’ta bitmedi. Süreç 7 Mayıs’ta yalnızca bir işaret fişeği olarak ortaya çıktı. İnşallah biz 14 Mayıs’ta bu işi bitireceğiz ve misyonunu yaparak… Bugün, yarın, yarından sonra dört gün daha sağlıklı bir formda seçim yasakları başlayana kadar çalışmak suretiyle rehavete kapılmadan misyonumuzu yapacağız, çalışacağız, daha çok uğraş edeceğiz, çalınmadık kapı bırakmayacağız, girilmedik sokak kalmayacak, ortada kalan kararsız olan insanlarımızla konuşacağız, tartışacağız, ikna edeceğiz. Ve inşallah 7 Mayıs’ta başlamış olduğumuzu 14 Mayıs’ta bir zaferle bitirmiş olacağız.

‘NİYE BU KADAR HEYECANLISIN’

Tabi İstanbul’da en çok hemşehrisi olan kentlerden birindensiniz aslında bu tarafınız çok fazla ön plana çıkmasa da. Ordulu hemşehrileriniz yani 3. Sırada diyebiliriz İstanbul’da en kalabalık hemşehri topluluklarından biri. Hemşehrilerinize bir bildiriniz olacak mı? Merhum annenizin bilhassa bir isteğinden bahsetmişsiniz röportajınızda, ben anımsatmanızı rica edeceğim. Annenizin hayali neydi? 

Benim annemin bilhassa benimle ilgili birinci oğlu, birinci göz ağrısı hatta siz benim bu türlü göründüğüme bakmayın bana daima “sarı” diye çağırırdı yani 55 yaşında bile hala “sarı” kederi. Zira küçüklüğümde saçlarım sarıymış.

Çok yakın bir vakit evvel kaybettiniz. Allah rahmet eylesin. Yeri cennet olsun inşallah.

Amin. 2 ay evvel kaybettik. Annemin 2 tane hayali vardı. 1.’si benim TBMM’de vekil olarak yani misyon yapmamı çok arzuluyordu. 2.’si de köye defnedilmek. Benim babamın da tıpkı vasiyeti vardı bize. Ve Ordulu olmam Kumrulu olmam Kumru’nun Yeniakçaalan köyünden olmam bu manada değerli. Zira babam kendini işte köye defnetmemizi istediğimizde; “Köyü unutmayın, baba ocağınızı unutmayın, nereden geldiğinizi, bir göbek üstünüzün kim olduğunu unutmazsanız gelecekte de kabirlerimize gelirsiniz, çocuklarınız gelir ve bizim nereden geldiğimizi kim olduğumuzu aslımızın ne olduğunu da bu halde yaşatmış olursunuz” diye hoş bir öğüdü oldu biz de gereğini yaptık. Annemi de babamın yanına defnettik. Allah bütün geçmişlerimize rahmet eylesin. Hasebiyle bizim için bu, ne oldu artık? Bundan sonra kesinlikle biz köyümüze gidiyoruz, mezar başına gidiyoruz bayramlarda, izine geldiğimiz vakit çocuklarımızla birlikte, torunlarımızla birlikte işte bu dedeniz, bu babaanneniz diyoruz. Bu büyükanneniz diyoruz işte bu da büyükannenizin babası, dedesi amcası, dayısı diyoruz ve bağ canlı kalıyor. O bağlamda benim Ordululuğum tabi biyografimde ortaya çıkınca İstanbul’daki hemşehirlilerimiz bilhassa heyecanlandı. İstanbul 3. Bölgede de 7. Sırada aday olunca, yani seçilme ihtimali çok yüksek bir listede de yerimi alınca insanlarımız daha da bir heyecanlandı ve artık çalışmalarımız içerisinde Ordulu hemşehirlerimizle de gerçek manada buluşuyoruz ve dernekleri ziyaret ediyoruz ve karşılıklı istişarelerimizi de başlatmış oluyoruz. Yani bundan hareketle hem yurtdışındaki bulunan varlığımızla ilgili hem İstanbul’da Ordulu insanlarımızla birlikte 3. Bölgedeki insanlarımızın da tabi istek ve isteklerini, beklentilerini Ankara’da yerine getirmek üzere bu türlü çok büyük bir sorumluluklar üstlenmiş bir kardeşiniz olarak karşınızda oturuyoruz. Fakat her birisiyle ayrıyeten gururlanıyorum ve hoş bir süreç için şimdiden çok heyecanlıyım hatta yer yer benimle dalga geçerler: “Yani bu yaşa geldin, o kadar çok televizyona çıktın, röportajda da yeni değilsin niçin kekeliyorsun? Niçin işte bu kadar heyecanlısın?” Diyorum ki, ya bu heyecan çok kıymetli. Bu heyecanın var olması, hala canlı olması da kıymetli. Ben gerçek manada çok heyecanlıyım. Avrupa’daki insanımıza hizmet etmek için, Ordulu hemşehirlilerime hizmet etmek için lakin İstanbul’un 3. Bölgesinde bulunan seçmenlerin vekili olarak da hizmet etmek için çok heyecanlıyım. Türkiye’nin yüzyılını şekillendirirken bu takımın içinde yer alma ihtimali bile beni ayrıyeten bir heyecanlandırıyor. Münasebetiyle bu heyecanın yer yer, yüzüme yansıdığını arkadaşlarımız söylüyor bundan da ayrıyeten memnun oluyorum. 

Seçmenlerle, hemşehirlilerinizle diyaloglarda ne üzere konuşmalar geçiyor aranızda merak ediyorum.  

En fazla sorulan haklı olarak söylenen şey; “Seni seçimlerden sonra bir daha görecek miyiz? Yani tamam artık geldin, seçimler öncesi zati geliyorsunuz, seçimlerden sonra bir irtibatımız olacak mı?” Biz onun açıkça yer yer zorluluklarını da söylüyoruz. İşte, kaç milyon insanın bizden hizmet beklediğini de ortaya koyduktan sonra yani bu mübalağa olsun diye de söylemiyoruz. Sonuç prestiji ile bir çalışma yükümüz olacak. Ancak fırsatları çoğaltacağımızı, seçim sonrası insanlarımızla da buluşma isteğinde olduğumuzu söylüyoruz. Ve bugüne kadar daima güler yüzle bana güle güle dediler bedelli kardeşlerim ve inşallah bundan sonraki süreç de bu türlü olur. Yani gittiğimizde bir güler yüz karşılarsa inşallah bundan daha büyük bir bahtiyarlık olmaz. 

Avrupa’da yaşayan vatandaşlarımız Türkiye’deki gelişim ve değişimle ilgili neler söylüyorlar merak ediyorum. Türkiye’nin son yıllarda artan lobi faaliyetlerini nasıl yorumluyorlar?

Artık tabi Mölln, Solingen üzere olayları yaşamış bir topluluk olarak kendilerine sahip çıkan, yer yer sesini yükselten ve insanımızın sahipsiz olmadığını hissettiren bir hükümetin olması oradaki bilhassa Avrupa’da, Batı Avrupa’da ağır yaşamış olduğumuz ülkelerdeki insanımızın toplum içerisinde yer alırken öz itimadını geliştirdi. İşte, ardına baktığında güçlü bir devlet olduğunu, yapılarıyla güçlü devletin konsoloslukları vasıtasıyla, yurtdışı Türkler ve akraba toplulukları başkanlığı vasıtasıyla, Yunus Emre Vakfı vasıtasıyla, Maarif Vakfı vasıtasıyla yani çok değişik aktörlerle birlikte devletin var olduğunu, varlığını hissettiğini insanlarımız, toplum içerisinde daha öteki bir özgüvenle hareket ediyorlar. Kendilerini esasen o manada köprü görevi gören iki toplum ortası işte kesinlikle yani her iki toplumun hoşluklarını birleştirmek isteyen bir öge olarak aslında kendilerini algılıyorlardı. Lakin Türk devletinin, Türkiye devletine yakın ilgisi hükümetimize yakın ilgisi oradaki toplumsal pozisyonumuzu da olumlu manada etkiledi. Bu yer yer tartışmalara vesile oldu. Bilhassa sadakatimiz kime diye işte, hangi hükümete sadık olacaksınız tartışmalarını beraberinde getirse bile bizim tekrar demin de muhakkak ettiğim üzere, iki toplumun da ögeleri vazgeçilmezleri olarak ortada işte köprü görevi kurabilen bir artı, bir hoşluk olarak kendimizi konumlandırdığımız için, yani biz sadakat tartışmasından çok bu kardeşliği pekiştirecek, ilgileri pekiştirecek çalışmaların ne halde yapılması gerektiğine dair bir merakla işin içine girmek istiyoruz. Yoksa, onun uzantısı mısınız? Onun işte buradaki sözcüsü müsünüz? Soruyor yani, bu formda bir tartışmadan yararlı bir ortam oluşmuyor. Lakin kuşkulu bakış gelişiyor. Kuşkulu bakış da bir azınlık noktasında, ki biz o topraklarda azınlığız. Kuşkulu bakış çok sağlıklı atmosferi beraberinde getirmez. Tam bilakis şu an biraz evvel zikretmiş olduğunuz o düşünceleri, yer yer ırkçılığı, yer yer hücumları, kurumsal ırkçılığı, fırsat eşitsizliklerini beraberinde getirir ki o bakımdan bu telaffuz tehlikeli. Kuşku ile siz bir azınlığa bakmamanız lazım. Tam bilakis o azınlık orada, 62 yıldır örneğin Almanya’da yaşıyor, bu toprakların gelişmesi için sıhhatini yitirmiş, yer yer orada vefat etmiş, yani hayatını bile yitirmiş olan insanlarımız yalnızca o topraklara zenginlik katmıştır.  Bir tehdit ögesi değildir ve o manada da algılanmamalı. Yani, bir toplumsal zenginlik olarak algılanmalı ve oradaki potansiyel iki devletler, iki topluluklar ortası yani gerçek manada hoşlukların daha da çoğalmasına dönüştürülmesi noktasında değerlendirilmeli diye bakıyorum. Oradaki insanımızın varlığını da bu halde her topluma Türkiye’ye de Avrupa’ya da zenginlik olarak dönebileceğine inanan insanların sayesinde gün ve gün çoğaldığını görüyorum. Irkçılık var, badireler yok değil fakat yeterli niyetleri insanların sayısı hala %80. 

ASİMİLASYON BASKISI VAR

Bir asimilasyon çalışması yürütülüyor mu oradaki vatandaşlarımıza?

Artık asimilasyon baskısı var elbet. Eski iç işleri bakanlarından Otto Schily bir gün o denli demişti; “Entegrasyon asimilasyondur.” Sonuçta devlet bu türlü bir beklentiyi söz edebilir fakat toplum entegre olmak istiyor, asimile olmak istemiyor. Benim kültürel kimliğim, dini kimliğim bu topraklara zenginlik katacak. Ben, bu zenginlikle birlikte yaşadığımız yerlerin daha hoş gelişeceğine inanıyorum. Münasebetiyle bunları balast, olarak görmüyorum. Farklılarımızın bu toprakların geleceğine daha hoş yansıyacağına inanıyorum. Birtakım kısımlar balastı işte kapıda bırakın da gelin dese bile bizimki balast değil tam bilakis hoşluk. Bu hoşluğun de lazım olduğuna inanıyorum. Toplumsal dayanışma, bizim merhamet anlayışımız, yaşlılara bakışımız, bizim bilhassa büyüklerimize yaklaşımımızın yani Avrupa’da da korunması gereken bir hoşluk olduğunu, yayılması gerektiğini fevç fevç, aile anlayışımızın yayılması gerektiğini, akrabalığa bakışımızın yayılması gerektiğine ben şahsen inanıyorum ve bunun gıpta ile bakılan özelliklerimiz olduğunu bunun tam bilakis bırakılmaması gereken ögelerimiz olduğunu da artık insanlarımızın daha hoş bir biçimde algıladığını görüyorum. Asimilasyon, devletten şu halde isteyebilir; yani onlara nazaran işte daha kolay bir gelecek inşa etmek tahminen mümkün lakin toplumsal gerçeklikte ve sosyolojik gelişmeler yani asimilasyon baskısının genelde zıt teptiğini tam aksine sonuçlar doğurduğunu zati ortaya koyuyor. Bu bakımdan asimilasyondan fazla partisipasyon yani iştirak, eşit olarak iştirakin daha yarar getireceğine ve topluma daha hoş karşılıklar ortaya çıkaracağına inanıyorum ben. Hayatım boyunca bilhassa sivil toplumda bu anlayışta çalıştım ve bu anlayışın gelecek vadettiğine inanıyorum. 

Geçmişte pasaportların gücünden bahsederlerdi. Türkiye’nin pasaport gücünün arttığını düşünüyor musunuz?

Ben tek vatandaşım. Almanya’da doğdum büyüdüm ve Alman vatandaşı olmayı hiç düşünmedim. Hasebiyle benim pasaportumun pahası, kalbimin üstünde olmasından ötürü aslında vardı. Şu an gittikçe vizeler azaldıkça, gezebileceğimiz ülkelerin sayısı çoğaldıkça, tıpkı vakitte Türk müsünüz? diye pasaportuma bakıldıkça bunun kıymetinin arttığını düşünüyorum.

ALMAN ÇOCUK LİDERLERİNİ ERDOĞAN SANIYOR

Son yurt dışı seyahatlerimde bilhassa fark ettiğim bir şey vardı. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Türkiye’nin dışındaki beşerler tarafından da önemli formda sahiplenildiğini gördüm. Sizin bu türlü bir izleniminiz oldu mu?

Almanya’da şöyle bir latife oldu; Anne alışverişi beklerken, Almanya’nın lideri kim diye sorduğunda çocuk Recep Tayyip Erdoğan diye karşılık vermiş. Zira haberlere o kadar bahis olmuştu ki o periyot Alman çocuk bile kendi ülkesinin liderinin Recep Tayyip Erdoğan olduğuna inanmış. Bilhassa mazlum coğrafyada ümit olan bir liderimiz var. Gerçek manada geleceğimizle ilgili bu coğrafyalara olumlu dokunabileceğine inanılan bir başkanımız var münasebetiyle bunun kıymetinin bilinmesi gerekiyor. 

Ülke olarak müthiş bir sarsıntı yaşadık. Yaralarımızı sarmaya çalışıyoruz. Ülke olarak bu acılara bir daha yaşamamak için neler yapmalıyız?

6 Şubat’ta ben uyumamıştım. Bölgede yaşayan bir kardeşimiz sarsıntıdan 10 dakika sonra haber verdi. Karanlıktı yıkımın büyüklüğünü görmedik. Almanya’daydım aslında görmem mümkün değildi. Lakin kardeşim sarsıntının birinci günlerinde bölgeye gitti, yıkımın tarifsiz olduğunu söyledi. Bildiğimiz şehirlerin  artık olmadığını münasebetiyle o kentlerin tekrar kurulması gerektiğini söyledi. Bunun bir daha yaşanmaması ismine insanoğlunun önlem alması gerektiğini. Bu manada bir şey olmaz moduna girilmemesi gerektiğini gördük, yaşadık bir daha yaşamamak üzere ne yapmamız gerektiğini bir arada öğrendik. 
Bir kanaat başkanımızın dediği üzere meskenlerimizi dağlara yapacağız, tarımımızı ovalarda yapacağız düsturundan hareketle eski insanlarımızın asırlarca bildiği bir prensibi tekrar uygulamaya alacağız.

KLİBİMİZİN İLETİSİ ÇOK DERİN

Dün partinizin vilayet başkanlığının yayınladığı bir klip vardı. Berber klibi. Çokta eğlenceli bir klip. Muhalefetin nasıl iş başına geleceğini anlatıyor. Bu klibi biraz anlatır mısınız?

Klip bilhassa berber muhtaçlığı olan insanlarımızla ilgili mizah boyutu çok derin fakat tıpkı vakitte iletisi da çok derin olan bir klip. Siz hizmet istediğiniz takdirde, güvenmek istediğiniz bir idare, kendinizi emanet etmek istediğiniz bir berberi seçerken bu biraz sonra ustura eline alacak, makasla çalışacak mümkün mertebe kulağımın ucunu kesmesin, mümkün mertebe istediğim saç modelini ortaya çıkarsın, mümkün mertebe sakalımı kesmesin ve ben ne istiyorsam beni bilsin, Oğuz Ağabey gelmiş, Oğuz Ağabey zati şunu ister, bunu ister tipinden bir hizmetle karşı karşıya kalalım. Türk siyasetinin şu an karşı karşıya olduğu seçimi en hoş halde ortaya koymuş. 

Ben berber olmak istiyorum, hayır ben berber olmak istiyorum. Ben şu tarafı keseyim şurayı sen kes, makası sen tut, usturayı ben tutayım çeşidinden bir anlayışla 7 aktörün kaos oluşturabileceğini hoş biçimde anlatan bir klip. Sonuç bu türlü olur işte. Ya kendinizi 7 acemiye emanet edersiniz, ya da kendinizi gelecekle ilgili sizi çok yeterli tanıyan sizi çok yeterli bir geleceğe taşıdığından emin olduğunuz bir beşere emanet edersiniz. Onun için Türkiye sana emanet diyoruz.